zondag 8 oktober 2017

Toe-up socks




Een tweede paar sokken uit het Vogue Knitting: The Ultimate Sock Book. (Voor het eerste paar, zie hier.)
Het is een basic toe-up model van Amy Swenson. Hoewel, basic? Voor de opzet wordt gebruik gemaakt van een tijdelijke opzet. Die had ik nog nooit gebruikt voor een teen. Toen ik de instructies voor de opzet las, kon ik me niet voorstellen dat hieruit écht een teen zou uit ontstaan. Zou ik dat gedeelte twee keer moeten breien? Ergens moeten dichtmazen? Daar werd niks over gezegd. Vreemd. Gewoon beginnen dan maar. En ja hoor, zoals vaak wanneer je gewoon doet wat er geschreven staat komt het vanzelf goed. Het werd echt wel een complete teen. Toen ik het resultaat zag, en de beschrijving nog eens las, dacht ik: "Ach ja, natuurlijk!"
Voor het breien van de omwikkelde steken had ik wel wat extra hulp nodig. Hoewel het boek een hoofdstuk 'technieken' heeft, wordt deze techniek maar kort en onvolledig uitgelegd. De cursus 'Het betere breiwerk' van Carla Meijsen hielp me verder.






A second pair of socks from the Vogue Knitting: The Ultimate Sock Book. (For the first pair, look here.)
It's a basic toe-up model by Amy Swenson. Although, basic? I had never used a provisional cast on to knit a toe. Reading the instructions, I couldn't imagine that a toe would come out of that. Maybe I would have to knit that part two times? Sew it up somewere? Nothing was said about that. Strange. So I just started knitting following the instructions. And yes, a real toe was emerging. As often, if you just do as written it turns out fine. Seeing the result and reading the instruction again, it made much more sense to me.
For the wrapped stitches I needed some extra help. Athough the book has a chapter on techniques, the short rows technique is not fully explained.The course 'Advanced knitting' by Carla Meijsen helped me out.







In het boek werd de sok verder gebreid in 1/1 boordsteek. Dat leek me veel te saai, dus koos ik een stekenpatroon uit de verzameling in het boek. Omdat ik ze ooit allemaal wel eens wil uitproberen koos ik gewoon het eerste patroon. En breide dat prompt verkeerd. In plaats van drie toeren rechts breide ik er maar twee. Maar geen nood, het resultaat ziet er goed uit.

In the book the sock was further knitted in a 1/1 rib. That seemed too boring to me, so I choose a stitch pattern out of the collection in the book. Since I want to try them out all, I just choose the first one. That, in my haste, I knitted wrong. Instead of three knitted rows, I only knitted two. But anyway, the result is fine.



Gebruikt garen: Katia Olé Socks - New Duetto 
Used yarn: Katia Olé Socks - New Duetto 


 

zondag 10 september 2017

HAPPENSTANCE


Toen ik in 'The Book of Haps' het verhaal bij de Happenstance-shawl van Romi Hill las, wist ik meteen dat ik deze sjaal voor Ana zou breien. 

When I read  in 'The Book of Haps' the explanation of the Happenstance-shawl by Romi Hill, I knew right away that I would knit this shawl for Ana.
 




Het is intussen meer dan 20 jaar geleden dat ik Ana toevallig (happenstance) ontmoette. Sindsdien beschouw ik haar als mijn intellectuele mentor. De dingen die ik van haar en door haar leerde zijn ontelbaar.

It has been over 20 years since I met Ana coincidentally (happenstance). Since then, I consider her as my intellectual mentor. The things I learned from her and by her are innumerable.







Als kind al zat ik vaak in een hoekje met een boek, hoewel dit niet aangemoedigd werd in mijn omgeving. Kennis en kennis opdoen werd niet als iets belangrijks gezien. Integendeel, ik denk dat het eerder als iets bedreigends werd gezien. Het dorpse leven veranderde ook wel in snel tempo tijdens die jaren. Van een gemeenschap waarin de meeste mensen arbeiders waren, verschoof deze langzaam naar een maatschappij waarin verder studeren vanzelfsprekend werd. Meer en meer mensen waren hoger opgeleid en namen hun plek in het dorp en in het verenigingsleven in. Ik herinner me de wrevel daarrond, die 'gestudeerden' dachten dat ze het allemaal wisten en het maar voor het zeggen hadden. 



As a child I often sat in a corner with a book, although this was not encouraged by my environment. Knowledge and studying were not seen as something important. On the contrary, I think it rather was seen as something threatening. Village life changed rapidly during these years. A community in which most people were workers, shifted slowly to a society where having a higher education was normal. Increasingly more people were more educated and took their place in the village and in collective activities. I remember the resentment around it, higher educated people were high on themselves, so was said.

 





Bijgevolg werd studeren ook niet van mij verwacht, en ik wist zelf eigenlijk ook niet beter.
Maar eens onder de kerktoren weg haalde ik mijn schade in. En zo leerde ik Ana tijdens een opleiding kennen. Met haar huis vol boeken en nog steeds nieuwsgierig en op zoek naar nieuwe kennis, was zij voor mij een bron waaraan ik me kon laven. Mijn honger naar kennis was niet langer iets vreemds, maar iets waar ik me met plezier aan overgeef en mijn leven verrijkt.

Consequently, having an higher education was not expected of me, and I didn't knew better.
But once I left the village things changed, and I compensate this deficit. That is how I met Ana, we were attending the same course. With her house full of books and still curious and eager for new knowledge, she was (and is) for me a source I could feed upon. My hunger for knowledge was no longer something strange, but something that enriches my life.





 


Terugkomend op de sjaal: de gele kleur in de sjaal verwijst naar het gele korstmos dat op stenen voorkomt. Eén van de vele dingen die ik van Ana leerde is dat dat lichen zijn. 

Getting back to the shawl: the yellow colour in the shawl refers to lichen that grows upon stones. That is one of the many things I learned from Ana, before that I just called it moss...

 



Dus bij deze: Ana, dit is jouw sjaal! Muito, muito obrigada por compartilhar seus conhecimentos! 

So Ana, this is your shawl! Muito, muito obrigada por compartilhar seus conhecimentos! 

 

(yarn used: Jamieson & Smith - Shetland Heritage and 2-ply jumper weigth)

dinsdag 15 augustus 2017

Simply top-down




Impulsief garen aankopen, het is een bekend fenomeen. De kleur, de samenstelling, de textuur, een aanbieding, ... allemaal goed om snel een paar bolletjes aan te schaffen.
In het voorjaar 'viel' ik voor de 'Degradé Sun' van Katia. Ik ging ook voor een model uit het zomerboek dus dat kwam helemaal goed. Dit garen ging niet voor járen de voorraad in.
Maar toch, ik was niet helemaal zeker over het gekozen model. Dus ging het alsnog voor een paar maanden richting voorraad. 





Buying yarn on an impulse, it's a well known phenomenon. Colour, composition, texture, sales, ... all good to buy some balls.
This spring 'Degradé Sun' by Katia caught my eye. I even choose a model from the new magazine. So this yarn would definitely not end up in my stash. But then I started to have doubts on the choosen pattern and...the yarn was stashed.
 

Onze Stitch n' Bitch bijeenkomsten zorgden ervoor dat ik het garen weer bovenhaalde. Met al ons getetter is het handig om een rechttoe rechtaan breiwerk mee te nemen, en dat had ik even niet voor handen. Dus als ik nu eens een simpel top down truitje breide met de Dégradé?

But it was eventually saved by our Stitch `n Bitch meet-ups. With all our chatter, a straightforward project is recommended. So, what if I knitted a top down top with that yarn?


Zo gezegd, zo gedaan, al begon ik een paar keer opnieuw om de halswijdte goed passend te krijgen.
Al passend - het voordeel van top down breien - schatte ik de hoogte van armsgat goed in. Want ja, passen gaat met deze techniek, maar écht precies passen vraagt toch wat ervaring en inzicht over hoe alles in zijn geheel zal uitpakken. Zat ik met de hoogte van het armsgat goed, met de onderarm ging ik toch wat de mist in. Ik twijfelde hoeveel steken ik daarvoor zou bijzetten, en of ik überhaubt wel extra steken nodig had. Ik nam het zekere voor het onzekere en zette 5 steken extra bij. En dat had ik dus niet moeten doen, het truitje was breed genoeg geweest zonder die extra steken. Ja, ik had dat nog kunnen rechtzetten maar ik liet mezelf geloven dat het wel mee zou vallen. En door te zorgen voor wat taillering werd het toch niet helemaal te breed. Al werkt die taillering een te grote borstomtrek niet weg natuurlijk. Misschien maas ik die vijf steken nog weg, al geeft dat een vrij dikke ribbel. Ik zou het helemaal spannend kunnen maken door die ribbel door te knippen ...

So I did, although I had some restarts to get the neck width perfect. Fitting whilst knitting - the benefit of knitting top down - I estimated the right armhole height. Yes, you can fit whilst knitting, but even though, you need some experience to foresee how the whole will work. Was I correct in estimating the armhole height, I went wrong at the width of it. I added an extra five stitches, in hindsight I shouldn't have done that. I could have correct that, but I thought adding a waistline would reduce the total width. Adding a waistline was good, but the five unnecessary stitches give to much bulk at bustheight. Maybe I will darn them away, although that would give a rather bulky ridge. I could live dangerous and cut the ridge open...








 
















dinsdag 1 augustus 2017

225xWilbertxLoret

Ook deze zomer bracht ik mijn breivakantie door bij de noorderburen. In Hoorn gaat in juli de jaarlijkse Weversmarkt door en de dag voordien geeft Loret Karman traditiegetrouw een workshop. Reden genoeg om enkele nachten te boeken in het Gevangenishotel, waar de deuren van de cellen gelukkig gewoon los zijn en het Markermeer zich voor de voordeur uitstrekt.

This summer I went to Hoorn, to visit the yearly 'Weversmarkt' and to attend a workshop by Loret Karman. I stayed at 'the jailhouse hotel' in a real cell, luckily I had the key of my door so I could enjoy the outside view.


 


















De vreemde titel van deze blogpost is ook de titel van de workshop. De workshop draaide rond de 225 kleuren Spindrift van Jamieson's, die ter beschikking werden gesteld door Wilbert Schouten en Loret wijdde ons in in het goed kijken naar kleuren en tinten.

The strange title of this post was the title of the workshop: we used the 225 colours of Jamieson's Spindrift provided by Wilbert Schouten and of course Loret was our teacher for the day.

 



In de wintertuin van Ridderikhoff verzamelden een 16-tal breiers om te genieten van deze dag. De start was alvast veelbelovend: onder het genot van appeltaart met slagroom leidde Loret enthousiast de workshop in. 

Sixteen knitters joined in the conservatory of Ridderikhoff. Whilst enjoying applecake and cream, Loret gave us an introduction to the course.









Maar al snel werden we aan de slag gezet. We werden de markt opgestuurd met een mand geverfde, ongesponnen wol. Opdracht: kijk om je heen, zoek een kleur uit en maak ze na door plukken wol te mengen. Ik koos een van de olijfboompjes uit en nam alvast een dikke dot grijzige wol. Met wat groen erbij moest dat wel lukken. En nog wat ander groen en dan maar trekken en door elkaar mengen. Zo simpel was het niet. Tot ik zag hoe de meer ervaren kleurenmengsters met kleine plukjes aan de slag waren en met kleine beetjes de wol mengden. Een weetje voor de volgende keer!

Soon we were put at work. We had to go outside and look for a colour we liked. That colour we had to reproduce with the unspun wool Loret provided. I wanted to make the colour of the olive trees and started with a big blob of greyish wool and tried to mix it with several greens. It wasn't easy to end with a smooth colour. Then I saw how the more advanced colourworkers started with tinny bits of wool instead of a big blob. Next time I'll know better.


 












 

 






















Weer binnen gaf Loret kort de uitleg over interactie tussen kleuren: complementair, simultaan, licht-donker, koud-warm. We kregen hierbij een nieuwe opdracht: kies uit de Spindrift een kleur en daarbij een complimentaire kleur. Kies daarnaast een kleur die je eerste kleur dempt, saai maakt. Vreemd genoeg was de combinatie van deze drie kleuren vaak wel goed.

Back inside Loret gave a short explanation on interaction between colours. A new task was given: choose a colour and a complimentary colour to go with it. Then choose a colour that makes the first colour rather dull. Funny enough, the three colours together worked well.







Daarna gingen we aan de slag met de afbeelding die we meegebracht hadden. Eerste opdracht: ga vijf kleuren die in je afbeelding voorkomen uitzoeken. Dat ging nog wel vlot.

After that we started working with the picture we had to bring. First of all we had to find five colours occuring in our picture. That was easy...





Volgende opdracht: zoek er nog twintig bij. 20! 😵 Dat ging al heel wat moeilijker, hoewel ik er uiteindelijk toch verbaasd over stond hoeveel kleuren en tinten er in een afbeelding kunnen zitten. Vervolgens leg je deze kleuren van licht naar donker, met als hulpmiddel een foto nemen die je in zwart/wit omzet. Zo kan je goed donkere en lichte kleuren onderscheiden.

Next task: find another twenty. 20! 😵 That was more difficult, although I was astonished to see how many colours and shades you can find in a picture.
Thereafter we had to arrange the colours from light to dark. Helpful is to make a picture and convert it to black and white. Then it is easier to distinguish lighter and darker colours.






Vervolgens breiden we met onze kleuren een lapje met blokjes waarin de kleuren van licht naar donker gaan.

Next we knitted a swatch in blocks in our colours from light to dark.




Intussen was het lunchtijd en kon er gekeuveld of dapper doorgebreid worden. Na de lunch kwam de moeilijkste opdracht: verdeel je afbeelding in blokjes en brei ze na, waarbij je elk blokje in de meest dominante kleur breit. Tsja, dat was minder simpel. Hoe bepaal je welke kleur je voor elk blokje gebruikt. De overheersende kleur gaf mij niet voldoende houvast. En hoe negeer je de vorm van je afbeelding. Mijn geest is niet creatief genoeg om vlot van een figuratieve afbeelding een abstracte afbeelding te maken.

In the meantime it was lunch time, although some of use knitted on sturdy.  After the lunch our most challenging task was given: divide your picture in blocks and knit your picture in coloured blocks. Using per block the colour that is most dominant in the block of the picture.
That wasn't easy for me. How to decide which colour is most dominant when there are several colours in it. And the shape of the picture? My mind isn't creative enough to transfer a figurative picture into something abstract.










Loret nam de tijd om bij iedereen - verschillende - keren langs te komen om tips te geven. Ik kreeg het advies om in het rond te breien ipv. blokjes te vormen, omdat mijn afbeelding al een ronde vorm had. Ok, weer aan de slag dus... en nog een keer, en nog een keer... ik lag er zelfs 's nachts van wakker, denkend hoe ik deze opdracht uiteindelijk tot een goed eind kon brengen. Het heeft zijn tijd nog geduurd, en helemaal tevreden was ik niet. Door de meerderingen was ik een beetje de verhoudingen in de afbeelding uit het oog verloren. En ik bleef moeite hebben met het figuratieve tgo. het abstracte. Maar een paar dagen na de workshop had ik een lapje dat ik als mijn eindresultaat beschouw. Benieuwd of Loret het goed vindt, en wat ik anders had kunnen doen. 

Loret came by several times to see if things were going well and to give some tips. She gave me the advise to knit in the round, as the waterlily already has a round shape. I started agian, ... and again, and again, ... I was even thinking about it at night! It took it's time and I'm not convinced that this is the result Loret wanted to see. Due to the increases I lost sight of the proportions of the picture. And I kept finding it difficult to think in an abstract form. After a few days I ended with a swatch that I consider to be my end result. Curious wat Loret thinks of it.

 


Aan het eind van de dag stelde iedereen zijn werk tentoon, er zitten pareltjes tussen!
Breiers die al eerder soortgelijke workshop bij Loret volgenden, werkten hun kleuren uit in een fair isle patroon.

At the end of the day everyone showed the result of the day, there were little gems amongst them! 
Knitters who followed earlier a workshop on colours by Loret , knitted their colours in a fair isle pattern.










 
In elk geval kijk ik tevreden op deze dag terug. Het was een geheel nieuwe insteek voor mij, dat gecombineerd met lustig breiende en kletsende breiers, kijken en leren van elkaar, lekker eten tussendoor, ... volgend jaar ben ik er weer!

Anyway, I can look back on a good day. For me, it was a complete new approach to knitting, combined with knitting and chatting knitters, learning from eachother, good food, ...I'll be back next year!