zondag 4 juni 2017

Hebemaschenkaros by Tanja Steinbach





 


Hoewel het eindelijk geen sokkenweer meer is wordt de sokkenvoorraad toch verder aangevuld. Want wat is er heerlijker dan om bij triest weer uit een heel scala sokken te kunnen kiezen?

Even though the weather is finally good enough to wear sandals, the sock stash needs to replenished. What could be nicer than on a dreary day being able to choose from a whole range of socks?








 


De 'Hebenmaschenkaros' breiden leuk weg, strepen breien lijkt sneller te gaan, je wil altijd nog net dat ene streepje verder breien. De afgehaalde steken (slipped stitches = hebemaschen) die over de strepen lopen geven een mooi effect.

The 'Hebenmaschenkaros' knitted up quickly, knitting stripes encourages to knit just one more stripe every time. The slipped stitches (=hebemaschen) running over the stripes give a nice result.

 







 
Deze keer zijn de naden van mijn boemeranghiel netter geworden. In plaats van dubbele steken gebruikte ik omwikkelde steken. Toch heb ik nog steeds wat gaatjes, dat blijft dus een werkpuntje.

This time the juncture of my boomerang heels seems more neat. In stead of using double stitches I used wrapped stitches. Although they still have some holes, I still have some work to improve here.




Ik combineerde een effen bruin sokkengaren uit de Jawoll-reeks van Lang Yarns met een kleurverloopgaren in Super Soxx eveneens van Lang Yarns. Ik breide de sokken op een 'Sharp' rondbreinaald van HiyaHiya van 2,75 mm. Die breien echt wel super vlot en hoera voor mezelf om eindelijk eens die 'tussenmaten' te exploreren: 0,25 mm verschil maakt soms echt wel het verschil tussen goed en beter.

I combined a solid brown sock yarn from Jawoll by Lang Yarns with a variegated Super Soxx yarn, also by Lang Yarns. I've knitted these socks on a 2,75 mm circular needle by HiyaHiya. They are awesome to knit with. And I'm glad for finally using 2,75 mm needles instead of my usual 2,5 mm. Changing needle size, even with only 0,25, can make the difference between good and better.








zondag 21 mei 2017

Workshop by Naantje Knit: Top Down and Seamless vest

Vrijdag bezocht ik in Rijswijk de Nederlandse Breidagen. Een waar feest met zoveel geweldige standhouders. Het is snuisteren, voelen en ja... ook aaien en vooral de wolvoorraad flink aanvullen.





On friday I visited in Rijswijk the 'Nederlandse Breidagen'.  A real feast with so many lovely exhibitors. Strolling around, feeling and yes, also some petting. But most of all: top up our yarn stashes.


 
Daarnaast worden er verschillende workshops en lezingen gegeven. Deze keer volgde ik bij Nana Seijlhouwer - aka Naantje Knit - : een top down en naadloos vest breien. Een vreemde keuze misschien voor een vooral sjaal- en sokkenbreier. Maar ik wil me er echt eens op toeleggen. Ik breide eerder wel al eens een top down topje en ik vind het een leuke techniek: niks in elkaar te naaien. Want van dat in elkaar naaien hangt écht wel heel veel af voor het welslagen van je werk. Een zijnaad is nog te doen, maar een mouwkop mooi innaaien? Pure stress is dat!

 

During the fair several workshops and lectures are given. This time I followed the workshop knitting a seamless top down vest with Nana Seijlhouwer - aka Naantje Knit. Maybe a strange choice for a mainly shawls and socks knitter. But I really want to get the knack of it. I've knitter earlier a top down top and I like the technique: nothing to sew!  



 

 



Nog leuker, en voor mij volledig nieuw, is dat Nana niet met raglanmouwen werkt, maar met (valse) schouder- en mouwnaden. Die zorgen voor een mooiere pasvorm.

Even more and completely new for me, Nana doesn't work with raglan sleeves, but with  (fake) shoulder seams and sleeve caps. They ensure a better fit.












 
Met 11 andere breiers gingen we aan de slag. Nana geeft haar cursus helder en goed gedocumenteerd. Dus die schoudernaad hadden we snel onder de knie, en leerden we het onderscheid tussen moeders en dochters  ;-) Daarnaast geeft Nana ook tips voor als je wat verder gevorderd bent in deze techniek, bijvoorbeeld een kabel of kant in plaats van een naad. Die kan je dan ook op de mouw laten doorlopen.
 
With 11 other knitters we took of. Nana gives her course clairly and well documented. Soon we managed that shoulder seam and learned the difference between mothers and daughters. ;-) Besides the basic technique Nana tells us about more refinement methods, as using cables or lace that would run through the whole sleeve. 

 
 
Daarna kwam de mouwkop aan de beurt, door de meerderingen zie je die langzaam ontstaan en ook hier geeft Nana alternatieven, een kabel of een averechtse steek er langs kan als extra accent gebruikt worden.





 

Next we formed, also by making increases, the sleeve cap. Here too Nana gives possible  alternatives, such as a adding a purled stich or a cable.





We leren ook dat we goed moeten meten en een proeflapje moeten maken om tot een perfecte pas te komen. Hier moest ik even slikken...ik en proeflapjes... En om het helemaal goed te doen kan je best ook even een proefmouwkop te breien. Nog eens slikken...

We learned that it is important to take precise measurements and make a gauge swatch. I had to swallow here...me and swatches... And to work even more precise, Nana  recommends to make a swatch sleeve cap. Auch...



Maar ik hou aan deze cursus vooral veel zin over om een vest te gaan breien. Zoveel mogelijkheden, zonder afhankelijk te zijn van een patroon waarvan je moet afwachten of het wel goed zal zitten. Je werkt gewoon op je eigen maat. Want naast die super belangrijke proeflapjes die je op het goede spoor zetten, kan je door het top down breien je vest al passen tijdens het breien.

But even with the swatches I really look forward to knit my own vest. So many posibilities, without being dependend on a pattern, of which you don't know if it will work out well in the end. You work to measure, because you can fit your garment whilst knitting. Another benefit of knitting top down.

Voor wie het wil proberen, op Ravelry vind je het Haarlems vest van Nana. Deze - gratis - beschrijving is een goede leidraad om zicht op de techniek en constructie te krijgen en zelf aan de slag te gaan.

On Ravelry you can find the 'Haarlems vest' by Nana. This - free - description is a good guide to learn the technique and gain insight on the construction.

Deze workshop was het basisgedeelte, er is ook nog een masterclass waar nog dieper op de pasvorm ingegaan wordt en nog verder aan specifieke details gewerkt wordt. Als ik mijn eerste basisvest af heb kom ik weer Naantje! Eerst even een beetje goochelen met mijn to knit- lijstje...

This workshop covered the basics of the technique, a masterclass is also available to go more in dept on fit and details. When I've finished my first basic vest, I'll be back Naantje! First I have to juggle a bit with my to knit list...

 

zondag 7 mei 2017

Lang Ayre




 
 


Lang Ayre is de tweede sjaal die ik brei uit 'The Book of Haps' van Kate Davies.

Lang Ayre is the second shawl I've knitted from 'The Book of Haps'  by Kate Davies.







Het is een ontwerp van Gudrun Johnston dat vertrekt vanuit de traditionele diamantvorm van de hap. Maar in dit ontwerp wordt geen boord rondom het middenstuk gebreid, wel wordt langs twee zijden een driehoek aangebreid zodat er een grote driehoekssjaal ontstaat.


 


















This shawl is designed by Gudrun Johnston and starts with the diamond shaped middle piece as in the traditional hap. But in this pattern no border is knitted around the middle, instead two triangles are knitted along two sides of the diamond, creating a big triangle shaped shawl.

 
Het ontwerp is eenvoudig, maar ik was hier vooral nieuwsgierig naar het gebruikte garen van Jamieson and Smith. Ik had er al vaak over gelezen en het al veel voorbij zien komen bij anderen, maar nog nooit zelf in handen gehad. Ik schafte het garen aan bij 'Batts and Threads' op de Knit & Knot-beurs in Tilburg. 
Mara hielp me met het kiezen van de kleuren, want ik wou immers het hele kleurenschema omgooien. Ecru is niet echt mijn kleur, dus ik wou een andere basiskleur. Na heel wat gegoochel met alle kleuren - Mara is daar heel goed in - bleef ik verrassend genoeg uiteindelijk toch bij ecru als basis, en koos daar vijf andere kleuren bij. Mara verzekerde me dat ik goed gekozen had, zelf bleef ik er wat onzeker over.



The design is simple - yet clever - but I was mostly interested in the used yarn: 2-ply jumper weight by Jamieson and Smith. I've read about this yarn and seen it in projects by others, but never had used it myself. I bought it at Batts and Threads during the Knit&Knot fair in Tilburg. Mara helped me to choose colours, I wanted tho change the whole scheme and choose another basic colour instead of ecru. Mara is really great in juggling with colours. And strange but true, I kept ecru as basic colour, and choose five other colours with it. Mara assured me that I picked the right colours, but I wasn't too sure.





Tijdens het breien zag ik dat kleuren goed 'werkten' en ben ik erg blij om eens te proeven van andere kleuren. Het breien ging gezwind, een ideaal breiwerk om bij te kletsen, dus dit project vergezelde me meermaals naar onze wekelijkse Stitch 'n Bitch meet-up. 
Het 2-ply jumper garen van J&S is een plezier om mee te breien. Hoewel het een beetje ruw aanvoelt, wordt het al zachter tijdens het breien. 



 

After knitting some stripes I saw how the colours did blend together well, and in fact I'm happy to experience other colours than usual.
The knitting went easy, so this was an ideal project to take to the weekly Stitch 'n Bitch meet-up. I loved knitting with this authentic yarn, it has a bit a rough feeling, but already during knitting it became softer.








De grote uitdaging bij dit project waren de kleurovergangen. Doordat het garen 100% wol is, kan je een nieuwe kleur aanhechten door vervilting, dus geen -tig draadjes om in te stoppen. Het was een beetje zoeken om de kleurovergang op de juiste plaats te laten vallen. Maar na verloop van tijd lukte dat steeds beter. 

The challenge in this project was to join the new colours using the 'spit splice' - method. It took me some practice to make the join exactly at the beginning of the row. But in time, I got better at it.












 

zondag 23 april 2017

Herringbone


 



Na een reeks 6-ply sokken met patronen verzameld via Ravelry, is het tijd om terug te keren naar 4-ply sokken en de eigen sokkenbreiboeken.
 
After the 6-ply socks after patterns found on Ravelry, it's time to return to 4-ply socks and my own sock knitting books.









 



Deze keer het 'Herringbone' patroon van Stephanie van der Linden. Al zijn de sokken door de 'stranded knitting' techniek ook behoorlijk warm.

This time I'm knitting 'Herringbone' by Stephanie van der Linden. Although knitted in 4-ply yarn, the socks are quite warm due to the stranded knitting technique.

 








Over mijn kleurkeuze uit de Jawoll collectie, ben ik erg tevreden. Maar de 'stranded knitting' techniek blijft een beetje een gevecht voor mij. Al lijk ik door over te schakelen van tweehandig breien naar breien met beide kleuren in de rechterhand, toch een beetje het ritme te pakken te hebben. Maar het echte struikelblok bij deze sokken was de boemeranghiel. Die maakte ik ooit al beter. De eerste hiel viel nog redelijk mee, de twee bleef ook na een paar keer uithalen aan één kant een probleemgevalletje. Uiteindelijk heb ik het er bij gelaten. Ik zou alles wel wat bijwerken bij het draadjes instoppen. 
Op zo'n momenten voel ik Carla trappelen op mijn schouder, trekkend aan mijn oor terwijl ze zegt: 'Denk aan het verschil tussen zelf gemaakt en handwerk!' Bij het volgende paar Carla, écht, dan haal ik uit tot het helemaal goed is. Al steek ik mijn hand hiervoor niet in het vuur hoor, ik kijk altijd zo uit naar een volgend project en mijn verlanglijst is zo lang dat ik wel een breileven of drie nodig zal hebben om alles te kunnen maken.

I love the colours I've choosen out of the Jawoll collection. But stranded knitting stays a struggle for me. Although switching from two handed knitting to one handed knitting, seems to help to have a better rhythm and tension. The real trouble were the boomerang heels. I've made them better in the past. But this time, the second heel just didn't want to cooperate. Even after ripping it out several times. I just left it and thought to fix it while weaving in ends.
At such times I can feel Carla trampling on my shoulder, pull my ear and saying: 'Remember the difference between self-made and craftwork!'. I know...I will think of that with my next pair of socks, really! Altough I wouldn't bet my money on it. I'm always in such a hurry to start the next project, and my list is that long that I'll probably need three lives to finish it.


zondag 9 april 2017

Virrat




 

Een laatste paar 6-draads sokken voor dit seizoen. Terug een patroon van Tiina Kuu en ook de travelling stitches zijn er weer.









 


A last pair of 6-ply socks for this season. And again it is a pattern by Tiina Kuu and has travelling stitches in it.


 







Om de travelling stitches tot hun recht te laten komen gebruik je best een effen garen. Maar ik wou graag dit meerkleurig sokkengaren van Katia gebruiken dat al zo lang in de voorraad huisde. En ik vind de sokken geslaagd, het stekenpatroon komt goed uit en de kleuren geven een extra accent.
























To make travelling stitches stand out, a solid colour is preferred. But I really wanted to use this multicoloured sock yarn by Katia. And I think the yarn and the slipped stitches are working well together, the slipped stitches are standing out enough and the colours give the socks an extra accent.




 
 

Deze sokken werden toe-up gebreid en hebben toch een hielflap. Eerdere toe-up sokken breide ik altijd met een diabolo hiel, met wisselend succes: gaatjes bij de dubbele steken en/of een beetje strak om de wreef.
Het bijzondere van deze hiel is, dat de spie die anders aan weerszijden van de voet loopt, hier onder de hiel zit. Het geeft de sok als ze plat ligt een beetje een vreemde uitstulping, maar het geeft ook een meer aansluitende pasvorm. 

 
 


















The socks were knitted toe-up, but still have a heel with heelflap. Previous toe-up socks I've knitted with a short row heel, with chequered results: holes at the wrapped stitches and/or too tight at the instep. But this heel has a heelflap and a riverbed gusset. Instead of a gusset along each side of the foot, both gussets are under the heel. When you lay the socks flat, the riverbed gusset gives them a strange bulge. But actually it gives also a better fit around the foot.

zondag 26 maart 2017

Staphorstse bubbels

Vorige week ging in Tilburg voor de derde keer de Knit & Knot beurs door. 
Deze keer ging ik vooral om een workshop bij Puk Vossen te volgen. Ik kende haar al via andere breiers en van haar blog en vlog. Dus een workshop volgen bij deze bekende breister leek me de moeite waard.

Last week the third edition of Knit & Knot  in Tilburg was taking place. This time I went to attend a workshop by Puk Vossen. I knew her already through other knitters and from her blog and vlog. So attending a workshop with her seemed worthwile.

 

 

En dat was het ook! Puk is een enthousiaste en geëngageerde breister. Haar stokpaardje of allicht één van haar stokpaardjes, is het gebrek aan handwerkles in het onderwijs. Daar wil ze graag wat aan doen. Dat kan ik alleen maar toejuichen.



 











And it was! Puk is an enthusiastic and comitted knitter. Her pet issue, or one of her pet issues, is the lack of needlework on the curriculum in education. She hopes to play a role in changing this. I can only applaud this.


 




Tijdens de workshop leerden we de tweekleurige bubbelsteek breien. Puk werkte met deze steek een patroon voor polswarmers uit. Deze maken deel uit van haar Hollandse collectie. In deze brei- en haakcollectie werkt ze met Hollandse kleuren, motieven en steken.



During the workshop we learned to knit a two coloured bubblestitch. Puk made a pattern for wrist warmers containing this stitch. These are part of her Dutch Collection. In this knit- and crochet collection she works with Dutch colours, motifs and stitches.

 





De bubbelsteek die ze ons aanleerde komt voor in de gebreide damesvesten die behoren tot de Staphorstse streekdracht. Deze gebreide vesten gingen pas in de jaren 50 van vorige eeuw deel uit maken van de streekdracht. Naar verluidt is dit te danken aan een rebelse dame die in plaats van een stijf jak liever iets comfortabeler en praktisch wou aantrekken. Dit viel niet meteen in goede aarde natuurlijk, maar uiteindelijk werd het gebreide vest toegelaten als onderdeel van de daagse dracht. Voor officiële gelegenheden moet het jak gedragen worden.

The bubblestitch we learned is used in knitted cardigans belonging to the tradtional clothing of Staphorst. These cardigans only appeard during the fifthies of last century. Reportedly this is thanks to a rebellious lady who wanted to wear something more comfortably than a stif jacket. This wasn't approved of immediatly, but in the end the cardigan was allowed for the dailly costume. On official occasions the women have to wear the jacket.




Met 4 andere enthousiaste breiers gingen we aan de slag met de steek. Het was leuk om te zien hoe de kleurencombinaties invloed hadden over hoe de bubbels al dan niet 'popten'. 

Together with four other knitters we tackled the new stitch. It was fun to see how different colour combinations influenced the way the bubbles were popping out or not.











Thuis breide ik het proeflapje verder af en maakte er een tasje van. Met een voering, ik haalde er zelfs mijn naaimachine voor uit waar ik anders in een boogje omheen loop - die doet immers niet altijd wat ik wil. Na wat gemopper en gesakker lukte het warempel om iets redelijks voor elkaar te krijgen.








At home I worked further on the swatch and made a purse with a lining of it. I even took out my sewing machine, wich I normaly avoid as it doesn't always behave as I wanted . After some grumble and swearing it actually looked as a purse.







 

 



















Dus, een meer dan geslaagde workshop: Leuk met Puk en andere breiers gekletst, wat geleerd over traditionele kleding - nog meer over geleerd door er verder over te lezen - dat Staphorsts stipwerk: prachtig!, een nieuwe steek geleerd, mijn naaimachine getrotseerd en nog eens gezien dat ik écht wel veel leuke stofjes in mijn voorraad heb.

So this was a succesful workshop. I chatted with Puk and the other knitters, learned about traditional clothing - even learned more reading about it, learned a new stitch, defy my knitting machine and found out that I really have a lot of lovely fabrics in my stash.

zondag 12 maart 2017

Babysvøbet - The entire Kingdom


In de afgelopen lessenreeks 'kantbreien' bij 't Wolwinkeltje breiden we de Deense 'Mormors sjaal'. Of de grootmoedersjaal die ook als babydekentje kan gebruikt worden.

During the last lace knitting course at 't Wolwinkeltje we've knitted the Danish 'Mormors Shawl'. Or a grandmother shawl that also can be used as a baby blanket.





 

 























Het model leek verdacht veel op een typische Shetlandse of Schotse hap. Dus ik zocht uit hoe dat precies zat. Op Ravelry vond ik de Babysvøbet - Det hele kongerige! van Marianne Knorborg. Daar las ik dat deze shawl door prinses Mary van Denemarken gebruikt werd als babydekentje bij de geboortes van haar kinderen en dat dit patroon wel degelijk gebaseerd is op een Shetlands patroon.
Ik nam ook mijn 'Book of Haps' er nog eens bij. Het is een beetje mijn breibijbel deze dagen. En ja hoor, in het stukje over de verspreiding van de hap over de wereld komt de sjaal van prinses Mary ter sprake. Na de geboorte van haar eerste zoontje in 2004, verschijnen er foto's van de baby gewikkeld in een Shetlandse hap. Deze sjaal werd voor de geboorte van Mary gebreid door haar eigen moeder, die van Schotse origine was. En zo kom je dan bij de mormors sjaal, of de moedersmoeder sjaal die in navolging van Mary een echte hype in Denemarken beleefde.

The pattern resembled the typical Shetlandic or Scottish hap. So I'd like to find out more about it. On Ravelry I found : Babysvøbet - Det hele kongerige! by Marianne Knorburg. I read that this shawl was used by princess Mary of Denmark as blanket at the birth of her first child and that this shawl is based on a Shetlandic pattern.
I took my 'Book of Haps', it is my knitting bible these days. And yes, princess Mary's shawl is mentioned in it! In a section about the presence of haps in other parts of the world. After the birth of princess Mary's first son, pictures of the baby wrapped in a hap were published. Originally this shawl was knitted by princess Mary's Scottish mother for the birth of Mary herself. And so the mormors shawl, or mothersmother shawl following Mary experienced a hype in Denmark.



Oorspronkelijk werd deze sjaal als dagelijks kledingstuk gebruikt door Shetlandse vrouwen. De vierkante sjaal bestaat uit een middenstuk gebreid in ribbelsteek, een eenvoudige boord en een puntige rand. Dubbelgevouwen werd de sjaal over het hoofd gedragen, tegen wind en regen, of strak om de schouders en over de borst gekruist voor de warmte. Ook als babydekentje deed hij dienst.

Originally the hap was an everyday piece of clothing for the Shetlandic women. The square shawl exists of a knitted center piece, a simple lace border and a peaked edging. Folded double the shawl could be worn over the head against rain and wind or over the shoulders and chest for warmth, or could serve as a baby blanket.

 


Met zoveel geschiedenis op de achtergrond wou ik ook een authentiek garen gebruiken. Geen Schots of Shetlands, maar toch een Brits garen: Titus van Baa Ram Ewe. Wat een zalig garen! Ik ben geen baby en ook geen grootmoeder, maar ook om mijn schouders zal deze sjaal lekker warm zitten!


With so much history in the background I choose an authentic yarn. Not a Scottish or Shetlandic, but nevertheless a British yarn: Titus by Baa Ram Ewe. Such a pleasure to knit with! And although I'm not a baby or a grandmother, this shawl will warm my shoulders nicely.